شمارهٔ ۱۳۸
دل از هوای صحبت جانانه پر شده ستیک کس درون نیامده و خانه پر شده ست
هر کس برای خود سر زلفی گرفته استزنجیر ازان کم است که دیوانه پر شده ست
مست از کجا و مرگ، وگرنه همین مراروزی هزار مرتبه پیمانه پر شده ست!
مستی به کعبه ما و تو تنها نکرده ایمهنگامه ای ست این که درین خانه پر شده ست
در خواب صبح، بالش نرم است شمع رافانوس بس که از پر پروانه پر شده ست
در مجلسی که چهره برافروخت او سلیمصحبت میان بلبل و پروانه پر شده ست