شمارهٔ ۲۰۵

وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)قافیه: یدهامهنوزش۶ بیت

نه همین ز شرم در بر نکشیده‌ام هنوزشکه برم نشسته عمری و ندیده‌ام هنوزش

دلم از تو خرم و خوش به سوالی و جوابیکه نگفته‌ام همان و نشنیده‌ام هنوزش

به مشام غیر خواهم نرسد از او شمیمیز ریاض حسن آن گل که نچیده‌ام هنوزش

دل خویش کرده‌ام خوش به متاع کم‌بهاییکه زلعل او به صد جان نخریده‌ام هنوزش

به رهش اگر چه شد خون دل و شد ز دیده بیرونکشد انتظار مقدم او دل و دیده‌ام هنوزش

عجب است اینکه در سر بودم (سحاب) مستیز شراب وصل اگرچه نچشیده‌ام هنوزش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق خود صحبت می‌کند و به احساساتی اشاره می‌کند که هنوز تجربه نکرده است. او اظهار می‌کند که با وجود اینکه سال‌ها منتظر محبوبش بوده، هنوز نتوانسته او را ببیند و در کنار او باشد. دلش به خاطر عشق به این فرد خوش است، اما از طرفی به ندیده‌ها و نچشیده‌ها اشاره می‌کند. او به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی بوی او را نیز استشمام نکرده است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که با وجود تمام دردهایی که برای رسیدن به محبوبش کشیده، همچنان در انتظار او باقی مانده و به عشق خود ادامه می‌دهد. در نهایت، به حالت مستی و شوقی که در وجودش است، اشاره می‌کند، حتی اگر هنوز طعم وصال را نچشیده باشد.