شمارهٔ ۱۶۹

قافیه: ویتوفتاد۷ بیت

خواب راحت شد از آن دیده که سوی تو فتادخون فشان ماند نگاهی که به روی تو فتاد

هر که افتاد ز پا خواست که دستش گیرندمگر آن کس که ز پا بر سر کوی تو فتاد

هر شراری که بر افتاد ز دل‌ها به جهاندر حقیقت همه از شعلهٔ خوی تو فتاد

چشم بدخواه برویم ز ترحم که نکردمگرش دیده به رخسار نکوی تو فتاد

قسمت این بود که از خشک لبی جان سپردتشنه کامی که رهش بر سر کوی تو فتاد

چیست جرم تو که با عدل شهنشاه (سحاب)سنگ جور همه خوبان به سبوی تو فتاد

کامران فتحعلی شه که غبار در اورشک فرمای خط غالیه‌بوی تو فتاد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عاشقانه و دلدادگی شاعر است. شاعر به خواب راحتی اشاره می‌کند که تنها زمانی به او دست می‌دهد که به محبوبش فکر می‌کند. نگاه عاشقانه‌ای که به چهره محبوب می‌افتد، تأثیر عمیقی بر دل شاعر دارد و هیچ فردی نمی‌تواند از عشق و جاذبه او رهایی یابد. شاعر همچنین به شور و شوقی اشاره می‌کند که از دل انسان‌ها به خاطر محبت محبوب برمی‌خیزد و جمال او را دلیل این احساسات می‌داند. او در نهایت تأکید می‌کند که محبوبش بدون هیچ جرمی تحت فشار است و حوادث تلخی که بر او می‌گذرد، ناشی از زیبایی و محبتی است که در وجود او نهفته است. تمام این ابیات به طور کلی نشان‌دهنده عشق و زیبایی است که شادابی و دردهای زندگی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.