شمارهٔ ۱۶۲

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)قافیه: میبیشنباشد۷ بیت

زین الم در دم مرگم المی بیش نباشدگر تو را بینم و از عمر دمی بیش نباشد

نبود قوت رفتار به پای طلب منورنه تا منزل جانان قدمی بیش نباشد

سهل باشد که بر آری تو تمنای دلی راکآرزویش ز تو جز لطف کمی بیش نباشد

نقطه ی لعل لبت را نبود هیچ وجودییا وجودیست که هیچ از عدمی بیش نباشد

نقد جانیست مرا در کف و دردا که بهایشبر خوبان جهان از درمی بیش نباشد

کی تلافی شب هجر کند روز وصالشکآن ز عمریست فزون این ز دمی بیش نباشد

با (سحابم) نبود میل ستم گفتی ازین پسزانکه دانی که به او زین ستمی بیش نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به احساسات عمیق و دردهایی که در آستانه مرگ تجربه می‌کند، می‌پردازد. او بیان می‌کند که اگر فرصتی برای دیدن محبوبش داشته باشد، حتی یک لحظه نیز برایش کافی است. این اشعار نشان‌دهنده‌ی شدت عشق و دلتنگی شاعر است و اینکه بسیاری از آرزوها و تمنیات او به دلیل عدم وجود قدرت و توانایی در رسیدن به محبوب نادیده گرفته شده است. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که ارزش زندگی‌اش در دست دیگران است و حسرت ایام جدایی از محبوبش را دارد. به طور کلی، این شعر بیانگر جدایی، عشق و درد ناشی از آن است.