شمارهٔ ۱۶۰

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارشد۵ بیت

اسرار عاشقی ز دلی آشکار شدکآگه ز شوق ناله ی بی اختیار شد

نه منع پاسبان و نه آزار مدعیفارغ کسی که خاک سر کوی یار شد

شادم که خاک کوی تو بر سر کسی نکردتا بر ره تو دیده ی من اشکبار شد

رفتم چنان ز بوی گل از خود که نیستمآگه که کی گذشت خزان کی بهار شد

چندان شده است مایل خون ریختن کزوصید دل (سحاب) هم امیدوار شد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شوق عمیق و بی‌اختیار سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که عشق او به حدی شدت یافته که تمام موانع و مشکلات را نادیده می‌گیرد. او از خوشحالی خود می‌گوید که خاک کوی معشوق را بر سر خود قرار داده و به همین دلیل چشمانش پر از اشک شده است. همچنین، شاعر در عمق احساساتش غرق شده و از خود بی‌خود شده است، تا جایی که نمی‌داند فصل‌ها چگونه می‌گذرد. نهایتاً، او نشان می‌دهد که عشق به قدری قوی است که حتی امید را در دل بیافریند.