شمارهٔ ۱۵۷
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: میچند۶ بیت
دانی چه بود عمر گران مایه دمی چنداین عیش و نشاطش به حقیقت المی چند
ای آن که تو را نیست یقین قصه دوزخاز کوی خرابات برون نه قدمی چند
شعرم همه گنج گهر اما بر خوباندردا که مقابل نبود با درمی چند
خون خواهی خویش از که کند روز قیامتاین دل که بود زخمی تیغ ستمی چند
گه صفر دهان تو و گه موی میانتنگذاشت بقایی ز وجود و عدمی چند
باید ز غم عشق کند چاره ی هر غمهر کس چو (سحابست) گرفتار غمی چند