شمارهٔ ۱۴۱
لب لعلت چو میل باده کندنشئه باده را زیاده کند
من سگ کوی دلبری که مرابه کمند وفا قلاده کند
هر که جز کوی دوست قبله ی اوستطاعت خویش را اعاده کند
نقش روی تو صفحه ی دل راز آرزوی دو کون ساده کند
فارغ از جورت آنکه همچو (سحاب)جان نثار تو دل نداده کند