شمارهٔ ۱۰

قافیه: یباما۹ بیت

نصیبم باد یا رب وصل او دور از رقیب امارقیب از وصل او هم باد یارب بی نصیب اما

همین نه در چمن مرغ چمن را جاست گاهی همگرفتار شکنج دام گردد عندلیب اما

دوای درد خود را از طبیبان هر کسی جویدمرا هم هست درد بی دوایی از طبیب اما

به هر کس داده یار دلفریبم وعده وصلیبه من میدهد از وعده ی وصلش فریب اما

حدیث دوستی بود آشنا در گوشت اکنون، همحدیث آشنایی هست در گوشت غریب اما

چنین کاغیار را جایی نباشد جز سر آن کومرا هم نیست جایی در سر کوی حبیب اما

چو من کز آن کو دور گشتم عاقبت یا ربرقیبان هم شوند آواره زان کو عنقریب اما

دل آن سنگدل گر ناشکیبا نیست دور از منمرا هم نیست دور از روی او در دل شکیب اما

رقیب از هجر روی او سپارد جان (سحاب) آن همجدا از روی او خواهد سپارد جان رقیب اما

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در غزلی تمایلات عاشقانه و رنج‌های ناشی از دوری از معشوق را بیان می‌کند. او به یار خود آرزو می‌کند که به او نزدیک شود و از دوری و رقیب شکایت می‌کند. شاعر اشاره می‌کند که تلاش می‌کند درد خود را از دیگران درمان کند اما هیچ درمانی برای درد جدایی ندارد. همچنین از وعده‌های فریبنده‌ای صحبت می‌کند که از سوی معشوق به او داده می‌شود، در حالی که در واقع او را از وصال محبوبش دور می‌کند. درد دل و علاقۀ عمیق او به دوست، با حسرت و تنهایی همراه است و سرانجام، او در حسرت وصال باقی می‌ماند. در انتها، او به قضاوت و سرنوشت معشوق و رقیبانش اشاره کرده و به دوری خود از محبوب می‌پردازد.