شمارهٔ ۸۷ - تاریخ
سیه چرده حاجی بشیر آنکه بوددلش از ریاضت سفید و منیر
نه جز ذکر محبوبش اندر زباننه جز یاد مولایش اندر ضمیر
همش خوی نیک و همش خلق خوشهمش موی مشگ و همش بوعبیر
عرض رفت چون ناگهان زین سرایبدان سو که هرکس رود ناگزیر
به تعیین تاریخ فوتش همیز یک جمع مستفسر آمد صغیر
بشیری سر آورد بیرون و گفتکه جا در جنان یافت حاجی بشیر