شمارهٔ ۴۷
جمله خوبی های عالم در محبت مضمر استهر چه فعل نیک باشد مشتق از این مصدر است
هر که را نبود محبت باید او را سوختنزانکه در بستان گیتی او نهال بی بر است
بی محبت هیچ موجودی نیاید در وجودآفرینش را همانا مایه از این گوهر است
جز محبت را نداند جلوهٔ اول ز ذاتهر که بعد از کنت کنز احببت را مستحضر است
هر که چون سیمرغ بر قاب سعادت اوج یافتمرغ جانش را همان بال محبت شهپر است
از محبت انبیا خواندند مردم را بحقگر توانی درک کن کاین رتبه پیغمبر است
کیمیا را از محبت باشد اندر مس اثرهر که را باشد صغیر این کمیا کان زر است