شمارهٔ ۳۸

۹ بیت

ای قوی پنجه که بازوی تواناست ترادست گیر از ضعفا پای چو برجاست ترا

کن مهیا ز وفا خواستهٔ محرومانای که ناخواسته هرچیز مهیاست ترا

جرعهٔی هم بحریفان تهی کاسه ببخشای که پر می قدح و ساغر و میناست ترا

ای به هر دایره پرگارصفت سرگردانبشنو این نکته که آن حل معماست ترا

حاجت خویش بمحتاج دگر عرضه مکناز خداوند طلب هر چه تقاضاست ترا

دوش پیر خردم گفت ز احمق بگریزگرچه در موعظه انفاس مسیحاست ترا

بی دلیلت نشود ره سر موئی نزدیکگرچه هر مو قدم بادیه پیماست ترا

سوی معراج وصالت نبود بال عروجتا ز قید من و ما سلسله برپاست ترا

چون طبایع بتفاوت شده ایجاد صغیرمصلحت با همه کس رفق و مداراست ترا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی توانایی و قدرت فردی است که می‌تواند به دیگران کمک کند. شاعر از او می‌خواهد که از توانایی‌ها و امکاناتش بهره‌برداری کند و به نیازمندان کمک کند. همچنین بر اهمیت وفاداری و انصاف در ارتباط با دیگران تأکید می‌شود و از او خواسته می‌شود که از خودخواهی پرهیز کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که فرد باید به دنبال حقیقت و رهایی از بندهای اجتماعی باشد و از اختلافات دوری کند، زیرا باعث می‌شود انسان نتواند به مقام بلند و حقیقی خود دست یابد.