شمارهٔ ۲۳۵
نگارا جانم از هجر تو نالان تا بکی باشدچو گیسوی تو احوالم پریشان تابکی باشد
بیاد طره همچون شب و رخسار چون روزتشب و روزم بپیش دیده یکسان تا بکی باشد
بزن بر خرمنم یکباره آتش همچو پروانهچو شمعم جان بناکامی گدازان تا بکی باشد
پی چاه زنخدان و سر زلف چو زنجیرتدلم چونیوسف اندر چاه و زندان تا بکی باشد
بکن دست رقیب از لعل کوتاه ایپری پیکربدست اهرمن مهر سلیمان تا بکی باشد
درآ از پرده ای مه تا فتد خورشید از گردونخود این بی پا و سر سرگرم جولان تا بکی باشد
نمایان ساز رخ این شهسوار عرصه خوبیصغیر از اشتیاقت مات و حیران تا بکی باشد