شمارهٔ ۱۷۷
رندان عمل برای رضای خدا کنندیعنی ز خویش خلق خدا را رضا کنند
در هر صباح پاکدلان مسیح دمانفاس خویش همره باد صبا کنند
چون غنچه کز نسیم سحرگاه بشکفداز کار بستهٔ دگران عقده وا کنند
تا هست کیمیای محبت به حیرتمخلق جهان چرا طلب کیمیا کنند
گیتی بهشت نقد فقیر و غنی شودگر اغنیا حقوق فقیران ادا کنند
دیوار محکمی نتوان یافت در جهانشاد آن کسان که تکیه بلطف خدا کنند
ای کاش بودشان سفری در دل آنگروهکز فکر خود سفر به بروج سما کنند
هرگز نگشته جمع خودی با خدا صغیرمردان خدا گرفته خودی را رها کنند