شمارهٔ ۱۷۴

۱۲ بیت

در دور ما چه جور بشر با بشر نکردبرپا کدام فتنه و آشوب و شر نکرد

جمعیتی ندید که از هم جدا نساختمعمورهٔی نیافت که زیر و زبر نکرد

وه کادمی به آدمی از دیو سیرتیکرد آنچه جانور بدگر جانور نکرد

از جمله کارها که جنایت شمرده اندکار دگر نماند که این خیره سر نکرد

هرگونه ظلم و جور و تجاوز بنوع خویشکرد و زحق حیا و ز کیفر حذر نکرد

حتی ز جزء لایتجزی بضد نوعاین غافل از خدا شده صرفنظر نکرد

طرح کدام نقشه که اندر هوا نریختظاهر کدام فتنه که در بحر و بر نکرد

باشد هنر گر آلت قتاله ساختنشاد آنکه اهتمام به کسب هنر نکرد

چندان شگفت نیست که بیدادگر شودهر کس یقین به معدلت دادگر نکرد

گفتند انبیاء و نوشتند اولیاءاما هزار حیف که بر ما اثر نکرد

تأمین ز دین طلب که خداوند بی سببتعیین دین برای گروه بشر نکرد

بس مختصر بود بحقیقت جهان صغیرمرد آنکه التفات بدین مختصر نکرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی وضع ناهنجار بشر در عصر کنونی می‌پردازد و به نوعی انتقاد از ظلم و تعدی‌هایی است که انسان‌ها به یکدیگر روا می‌دارند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که بشر به جایی رسیده که از هر نوع فساد و فتنه‌ای دریغ نکرده است و هیچ جمعیتی از ویرانی در امان نمانده است. به طور خاص، او به کارهای زشت و غیرانسانی اشاره می‌کند که حتی دیوان نیز چنین اقداماتی را انجام نمی‌دهند. همچنین به بی‌توجهی به حقوق دیگران و غفلت از خداوند اشاره می‌شود و اینکه بسیاری از تعالیم دینی صرفاً به صورت ظاهری در زندگی انسان‌ها وجود ندارد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که شناخت واقعی از دنیا و شرایط کنونی برای کسانی که به این امور بی‌توجهند، از دست رفته است.