شمارهٔ ۱۳۵

۶ بیت

تنها براه دوست نباید ز جان گذشتجز دوست هر چه هست بباید از آن گذشت

باشد برون ز کون و مکان یار و در پیشهر کس که رفت از سر کون و مکان گذشت

آن مرحله است وادیت ای کعبهٔ مرادکاول قدم براه تو باید ز جان گذشت

آدم بهشت کوی ترا داشت در نظرگندم بهانه کرد و ز باغ جنان گذشت

بر آستان پیر مغان هر که سود سرپایش ز رفعت از سر نه آسمان گذشت

خواهد رسید بر دهن یار بی سخنهر کسکه چون صغیر ز نام و نشان گذشت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت دوست و عشق واقعی اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به محبوب باید از همه چیز گذشت. او تأکید می‌کند که فقط عشق و دوستی واقعی ارزشمندند و هر چیز دیگری باید فدای این عشق شود. شاعر به ویژگی‌های والای دوست و محبوب اشاره کرده و بیان می‌کند که کسانی که در مسیر عشق گام بردارند، به مرحله‌ای عالی و باصلابت خواهند رسید. در نهایت، او به یادآوری اهمیت ترک دنیا و خود را از قید و بندهای مادی آزاد کردن می‌پردازد تا به حقیقت و معشوق برسند.