شمارهٔ ۴ - در مدح مظهرالعجائب حضرت مولیالموالی علی علیه السلام
کند ثابت حدیث قدسی این فرخنده معنا راکه یزدان در عبودیت ربوبیت دهد ما را
ز آدم تا بخاتم چون امیرالمؤمنین حیدرطریق بندگی نسپرده کس معبود یکتا را
اگر کنه عبودیت ربوبیت بود یارانبرای من کنید از بهر حق حل این معما را
علی را بنده باید خواند یا حق گفت یا هر دوندانم با که گویم این حدیث حیرتافزا را
بقر آن آیه میمون سبحان الذی اسرینماید شمهٔی از فضلش آگه مرد دانا را
خدا فرموده تا بنمایمش آیات خود بردمسوی معراج از روی زمین سلطان بطحارا
امیرالمؤمنین فرموده در تفسیر این آیهنباشد آیتی اکبر ز من ایزد تعالی را
ز برج کعبه طالع گشت خورشید دل افروزیکه رجعت داد در چرخ آفتاب عالم آرا را
صغیر از دست اینجا خامه را بگذار و ساکت شوکه ترسم از گلیم خویشتن بیرون نهی پا را