۲- آیات ۱۳ تا ۳۲

فِی صُحُفٍ مُکَرَّمَةٍ (۱۳) مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ (۱۴) بِأَیْدِی سَفَرَةٍ (۱۵) کِرٰامٍ بَرَرَةٍ (۱۶) قُتِلَ اَلْإِنْسٰانُ مٰا أَکْفَرَهُ (۱۷) مِنْ أَیِّ شَیْ‌ءٍ خَلَقَهُ (۱۸) مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ (۱۹) ثُمَّ اَلسَّبِیلَ یَسَّرَهُ (۲۰) ثُمَّ أَمٰاتَهُ فَأَقْبَرَهُ (۲۱) ثُمَّ إِذٰا شٰاءَ أَنْشَرَهُ (۲۲) کَلاّٰ لَمّٰا یَقْضِ مٰا أَمَرَهُ (۲۳) فَلْیَنْظُرِ اَلْإِنْسٰانُ إِلیٰ طَعٰامِهِ (۲۴) أَنّٰا صَبَبْنَا اَلْمٰاءَ صَبًّا (۲۵) ثُمَّ شَقَقْنَا اَلْأَرْضَ شَقًّا (۲۶) فَأَنْبَتْنٰا فِیهٰا حَبًّا (۲۷) وَ عِنَباً وَ قَضْباً (۲۸) وَ زَیْتُوناً وَ نَخْلاً (۲۹) وَ حَدٰائِقَ غُلْباً (۳۰) وَ فٰاکِهَةً وَ أَبًّا (۳۱) مَتٰاعاً لَکُمْ وَ لِأَنْعٰامِکُمْ (۳۲)

در صحیفه‌های گرامی داشته شده (۱۳) برداشت کرده شده پاکیزه گردانیده (۱۴) بدستهای کاتبان (۱۵) شریفان نیکوکاران (۱۶) کشته باد انسان چه کافریست او (۱۷) از چه چیز آفرید او را (۱۸) از نطفه آفریدش پس اندازه مقرر داشت او را (۱۹) پس راه آسان گردانید آن را (۲۰) پس میرانید او را پس فرمود که در گور جای دهید او را (۲۱) پس چون خواهد زنده گرداندش (۲۲) نه چنین است بجای نیاورده هنوز آنچه فرمود (۲۳) پس آید که بنگرد انسان بسوی خوردنش (۲۴) بدرستی که ما ریختیم آب را ریختنی (۲۵) پس شکافتیم زمین را شکافتنی (۲۶) پس رویانیدیم در آن دانه (۲۷) و انگور را واسفست (۲۸) و زیتون و درخت خرما (۲۹) و باغهای پر درخت (۳۰) و میوه و چراگاه (۳۱) مایه عیش برای شما و از برای چهارپایان شما (۳۲)