۴- آیات ۳۸ تا ۴۸

کُلُّ نَفْسٍ بِمٰا کَسَبَتْ رَهِینَةٌ (۳۸) إِلاّٰ أَصْحٰابَ اَلْیَمِینِ (۳۹) فِی جَنّٰاتٍ یَتَسٰاءَلُونَ (۴۰) عَنِ اَلْمُجْرِمِینَ (۴۱) مٰا سَلَکَکُمْ فِی سَقَرَ (۴۲) قٰالُوا لَمْ نَکُ مِنَ اَلْمُصَلِّینَ (۴۳) وَ لَمْ نَکُ نُطْعِمُ اَلْمِسْکِینَ (۴۴) وَ کُنّٰا نَخُوضُ مَعَ اَلْخٰائِضِینَ (۴۵) وَ کُنّٰا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ اَلدِّینِ (۴۶) حَتّٰی أَتٰانَا اَلْیَقِینُ (۴۷) فَمٰا تَنْفَعُهُمْ شَفٰاعَةُ اَلشّٰافِعِینَ (۴۸)

هر نفسی بآنچه کسب کرده در گرو است (۳۸) جز اصحاب دست راست (۳۹) که در بهشتها می‌پرسند (۴۰) از گناهکاران (۴۱) چه چیز درآورد شما را در دوزخ (۴۲) گویند نبودیم از نمازگزاران (۴۳) و نبودیم اطعام کنیم درمانده را (۴۴) و بودیم که صحبت بیهوده داشتیم با بیهودگان (۴۵) و بودیم ما که تکذیب می‌نمودیم روز جزا را (۴۶) تا آمد ما را یقین (۴۷) پس نفع نه بخشید آنها را درخواست شفاعت‌کنندگان (۴۸)