گنج

۲- آیات ۱۹ تا ۳۵

۱۶ بیت

إِنَّ اَلْإِنْسٰانَ خُلِقَ هَلُوعاً (۱۹) إِذٰا مَسَّهُ اَلشَّرُّ جَزُوعاً (۲۰) وَ إِذٰا مَسَّهُ اَلْخَیْرُ مَنُوعاً (۲۱) إِلاَّ اَلْمُصَلِّینَ (۲۲) اَلَّذِینَ هُمْ عَلیٰ صَلاٰتِهِمْ دٰائِمُونَ (۲۳) وَ اَلَّذِینَ فِی أَمْوٰالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ (۲۴) لِلسّٰائِلِ وَ اَلْمَحْرُومِ (۲۵) وَ اَلَّذِینَ یُصَدِّقُونَ بِیَوْمِ اَلدِّینِ (۲۶) وَ اَلَّذِینَ هُمْ مِنْ عَذٰابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ (۲۷) إِنَّ عَذٰابَ رَبِّهِمْ غَیْرُ مَأْمُونٍ (۲۸) وَ اَلَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حٰافِظُونَ (۲۹) إِلاّٰ عَلیٰ أَزْوٰاجِهِمْ أَوْ مٰا مَلَکَتْ أَیْمٰانُهُمْ‌ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ (۳۰) فَمَنِ اِبْتَغیٰ وَرٰاءَ ذٰلِکَ فَأُولٰئِکَ هُمُ اَلعٰادُونَ (۳۱) وَ اَلَّذِینَ هُمْ لِأَمٰانٰاتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ رٰاعُونَ (۳۲) وَ اَلَّذِینَ هُمْ بِشَهٰادٰاتِهِمْ قٰائِمُونَ (۳۳) وَ اَلَّذِینَ هُمْ عَلیٰ صَلاٰتِهِمْ یُحٰافِظُونَ (۳۴) أُولٰئِکَ فِی جَنّٰاتٍ مُکْرَمُونَ (۳۵)

بدرستی که انسان آفریده شد بسیار حریص (۱۹) چون مس کند او را شری جزع‌کننده است (۲۰) و چون مس کند او را خیر منع کننده است (۲۱) مگر نمازگزاران (۲۲) آنان که ایشانند بر نمازشان همیشه (۲۳) و آنان که در اموالشان حقیست معلوم (۲۴) برای سایل و محروم (۲۵) و آنان که تصدیق نمی‌کنند بروز جزا (۲۶) و آنان که ایشانند از عذاب پروردگارشان ترسان (۲۷) بدرستی که عذاب پروردگارشان غیر مأمونست (۲۸) و آنان که ایشانند مر فروج خود را حفظ کننده (۲۹) مگر بر جفتهاشان یا آنچه مالک باشند یمینهاشان پس بدرستی که ایشان غیر ملامت‌شدگانند (۳۰) پس کسی که خواهش کرد ورای آن پس آن گروه ایشانند تعدی‌کنندگان (۳۱) و آنان که ایشانند مر امانتهاشان را و پیمانشان را رعایت‌کننده‌اند (۳۲) و آنان که ایشانند بگواه خود ایستادگان (۳۳) و آنان که ایشانند بر نمازهاشان محافظت‌کنندگان (۳۴) آن گروه در بهشتها گرامی داشته شده‌اند (۳۵)

آفریده گشته است آدم هَلُوعبس حریص اعنی هم این دارد وقوع
عارفی پرسیده گردید از هَلُوعگفت حق تفسیر کرده کن رجوع
چون رسد شرّی بر او باشد جزوعچون رسد خیری بر او باشد منوع
جز مصلّ ین کآن جماعت از نیازهست ایشان را دوام اندر نماز
وآن کسان کز نیکی اعمالشانحقّ معلومی است در اموالشان
بهر درویشی که هست او را سئوالوآنکه محتاج است نی سائل به مال
وآن کسان کآن قوم بر روز جزاهستشان تصدیق بی چون و چرا
وآن کسانی کز عذاب کردگارمشفقون باشند یعنی ترس کار
زآنکه می باشد عذاب ربّشانغیر مأمون نیست یعنی زو امان
وآن کسان ایشان فروج خویش ضبطمی کنند از غیر زنهاشان به ربط
آنچه یا گردیده مالک دستشاننیست ایشان را ملامت اندر آن
هر که جوید منکحی پس غیر از اینآن گُره بگذشته اند از حد یقین
وآن کسان اندر امانات و عهودمی کنند ایشان رعایت در شهود
وآن کسان که بر گواهیشان قیاممی کنند از خوف خلاّق الانام
وآن کسان که بر نماز خویشتنمر نگه دارند آداب و سنن
آن گُره باشند ایشان در بهشتبس گرامی گشته از حسن سرشت