گنج

۵- آیات ۶۳ تا ۷۴

۱۹ بیت

أَ فَرَأَیْتُمْ مٰا تَحْرُثُونَ (۶۳) أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ اَلزّٰارِعُونَ (۶۴) لَوْ نَشٰاءُ لَجَعَلْنٰاهُ حُطٰاماً فَظَلْتُمْ تَفَکَّهُونَ (۶۵) إِنّٰا لَمُغْرَمُونَ (۶۶) بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ (۶۷) أَ فَرَأَیْتُمُ اَلْمٰاءَ اَلَّذِی تَشْرَبُونَ (۶۸) أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ اَلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ اَلْمُنْزِلُونَ (۶۹) لَوْ نَشٰاءُ جَعَلْنٰاهُ أُجٰاجاً فَلَوْ لاٰ تَشْکُرُونَ (۷۰) أَ فَرَأَیْتُمُ اَلنّٰارَ اَلَّتِی تُورُونَ (۷۱) أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهٰا أَمْ نَحْنُ اَلْمُنْشِؤُنَ (۷۲) نَحْنُ جَعَلْنٰاهٰا تَذْکِرَةً وَ مَتٰاعاً لِلْمُقْوِینَ (۷۳) فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ اَلْعَظِیمِ (۷۴)

آیا پس خبر دهید که آنچه می‌کارید (۶۳) آیا شما می‌رویانید آن را یا مائیم رویندگان (۶۴) اگر خواهیم هر آینه گردانیدیم آن را خشک پس گرو که تأسف خورده باشید (۶۵) ما تاوان‌زدگانیم (۶۶) بلکه ما بی‌بهرگانیم (۶۷) آیا پس خبر دهید که آن آبی که می‌آشامید (۶۸) آیا شما فرو فرستادید آن را از ابر یا مائیم فرو فرستندگان (۶۹) اگر خواهیم گردانیم آن را تلخ مزه پس چرا شکر نمی‌کنید (۷۰) آیا پس خبر دهید که آتشی که بر می‌آرید (۷۱) آیا شما آفریدید درختش را یا مائیم آفرینندگان (۷۲) ما گردانیدیم آن را یادآوری و مایه تعیش برای صاحبان قوت (۷۳) پس تسبیح گوی بنام پروردگارت که بزرگست (۷۴)

پس شما بینید آیا در سرشتآنچه را که می کنید از دانه کشت
یعنی از تخمی دهید اخبار هینکه کنید آن را نهان اندر زمین
می برویانید آن را خود شمایا که رویاننده ایم آن نیز ما
لَو نَشَآءُ لَجَعَلنَاهُ حُطَامپیش از آنکه نفع از آن گیرند و کام
پیش از آن یعنی که آید بر ثمرخوردشان سازیم و خشک اندر نظر
پس همه روزی تعجب زآن کنیددست بر دست از پشیمانی زنید
می کنید از آن قضیه گفتگوکه به ما آیا غرامت کرد رو
ما بسی باشیم زین تاوان زدهبلکه هم بدبخت و محروم آمده
دیده اید آیا پس آن آبی شماکه بیاشامید و ریزد ز ابرها
آن شما آیا فرستید از سحابیا که بفرستیم ما از ابر آب
گر که ما خواهیم آن را تلخ و شورمی بگردانیم از نزدیک و دور
پس نگویید از چه رو شکر نعماز خدای رزق بخش ذوالکرم
پس شما دیدید آیا که آوریداز درخت سبز آتش بر پدید
بر دهید اعنی که از شاخ شجراز برون آوردن آتش خبر
کرده اید ایجاد آن آیا شماآفریدستید آن را یا که ما
ما بگرداندیم آتش را زیادتذکره تا از جهیم آرید یاد
همچنین بهر فرود آیندگاندر بیابان بهره و برخورد از آن
بس فواید کز حق اندر آتش استپیش از آن کآید بذکر آتش خوش است
پس به پاکی نام آن پروردگاریاد کن کآمد بزرگ از اقتدار