گنج

۶- آیات ۷۵ تا ۹۶

۲۹ بیت

فَلاٰ أُقْسِمُ بِمَوٰاقِعِ اَلنُّجُومِ (۷۵) وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ (۷۶) إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ (۷۷) فِی کِتٰابٍ مَکْنُونٍ (۷۸) لاٰ یَمَسُّهُ إِلاَّ اَلْمُطَهَّرُونَ (۷۹) تَنْزِیلٌ مِنْ رَبِّ اَلْعٰالَمِینَ (۸۰) أَ فَبِهٰذَا اَلْحَدِیثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ (۸۱) وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَکُمْ أَنَّکُمْ تُکَذِّبُونَ (۸۲) فَلَوْ لاٰ إِذٰا بَلَغَتِ اَلْحُلْقُومَ (۸۳) وَ أَنْتُمْ حِینَئِذٍ تَنْظُرُونَ (۸۴) وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَ لٰکِنْ لاٰ تُبْصِرُونَ (۸۵) فَلَوْ لاٰ إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ (۸۶) تَرْجِعُونَهٰا إِنْ کُنْتُمْ صٰادِقِینَ (۸۷) فَأَمّٰا إِنْ کٰانَ مِنَ اَلْمُقَرَّبِینَ (۸۸) فَرَوْحٌ وَ رَیْحٰانٌ وَ جَنَّةُ نَعِیمٍ (۸۹) وَ أَمّٰا إِنْ کٰانَ مِنْ أَصْحٰابِ اَلْیَمِینِ (۹۰) فَسَلاٰمٌ لَکَ مِنْ أَصْحٰابِ اَلْیَمِینِ (۹۱) وَ أَمّٰا إِنْ کٰانَ مِنَ اَلْمُکَذِّبِینَ اَلضّٰالِّینَ (۹۲) فَنُزُلٌ مِنْ حَمِیمٍ (۹۳) وَ تَصْلِیَةُ جَحِیمٍ (۹۴) إِنَّ هٰذٰا لَهُوَ حَقُّ اَلْیَقِینِ (۹۵) فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ اَلْعَظِیمِ (۹۶)

پس سوگند یاد می‌کنم بمنازل ستاره‌ها (۷۵) و بدرستی که آن سوگندیست اگر دانید بزرگ (۷۶) بدرستی که آن قرآنیست گرامی (۷۷) در کتابی مسطور (۷۸) مس نمی‌کند آن را مگر پاک‌گردیده‌شدگان (۷۹) فرو فرستادنیست از پروردگار جهانیان (۸۰) آیا پس باین کلام شما مداهنه می‌کنید (۸۱) و می‌گردانید روزی‌تان را بدرستی که شما تکذیب می‌نمائید (۸۲) پس چرا وقتی که می‌رسد بحنجر (۸۳) و شما در آن وقت می‌نگرید (۸۴) و ما نزدیکتریم بسوی او از شما و لکن نمی‌بینید (۸۵) پس چرا اگر هستید غیر غیرداده‌شوندگان (۸۶) برگردانیدش اگر هستید راست‌گویان (۸۷) پس اگر باشد از نزدیک‌شدگان (۸۸) پس راحتی است و روزی و بهشت با نعمت (۸۹) و اما اگر باشد از یاران دست راست (۹۰) پس سلام مر ترا از یاران دست راست (۹۱) و اما اگر باشد از تکذیب‌کنندگان گمراهان (۹۲) بس مایۀ میهمانیست از آب جوشان (۹۳) و در آوردن در دوزخ (۹۴) و بدرستی که آن هر آینه آنست حق یقین (۹۵) پس تسبیح گوی بنام پروردگارت که بزرگ است (۹۶)

پس خورم سوگند بر وقت نجومیا غروب اختران اندر هجوم
اتصال نفس احمد(ص) باشد آنخود به روح القدس در حال عیان
واندر آن وقت است غیبت از حواسروح گردد فارغ از غوغای ناس
گر بدانید این است سوگندی عظیمکآنچه خواند او هست قرآنی کریم
ز احمد (ص) اعنی آنچه کردید استماعهست قرآنی کثیر الانتفاع
در کتابی وآن بود پوشیده ضبطلوح محفوظ اعنی اندر نظم و ربط
مَس ورا نکنند جز پاکیزگانجز ملایک کس نداند یعنی آن
یا نگردند آگه از تأویل ویجز خواص و عارفان نیک پی
گشته آن نازل ز ربّ العالمینپس تهاون می کنید آیا بر این
می بگردانید بهرة خویش از اواینکه تکذیبش کنید از سوء خو
پس چرا چون می رسد جان بر گلووقت مردن بنگرید از پشت و رو
همچنان که مردم حیرت زدهبر گلو جانشان ز وحشت آمده
ما به او باشیم بس نزدیکتراز شما لیکن نبینید از بصر
پس نه اید ار جز جزاء داده شدهیا که مقهور و ذلیلان آمده
باز روح محتضر را بر جسدراست گر گویید گردانید خود
محتضر پس باشد اما گر به جاخود ز نزدیکان درگاه خدا
یعنی از آن سابقان از سه گروهاو ز مردن می نیاید بر ستوه
پس مر او را باشد از ریحان و روحراحت و هم رزق خوشبو در فتوح
رحمتی کاندوه از او زایل کنددم به دم بر مردنش مایل کند
هم دگر باشد مر او را وقت مرگبوستانی پر نعیم از ساز و برگ
باشد اما ور که ز اصحاب یمینسالم است از خوف و مکروه این یقین
پس تو را باشد ز اهل دست راستآن سلامی کاهل دست راست، راست
بر تو باشد ای محمّد(ص) یا سلامخود ز اصحاب یمین در هر مقام
شاد و ایمن باش کایشان سالمندبا تنعم در بهشت از مُنعِمند
هست حال محتضر یعنی نکوبر تو بس باشد سلام از روح او
باشد اما اهل تکذیب ار که اووز گروه گمرهان بی گفتگو
پیشکش پس باشد او را از حمیمواندر آوردن در آتش در جحیم
آنچه در این سوره شد ذکر این چنینإنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِین
پس نما تسبیح ربّت صبح و شامکوست اعظم در صفات و ذات و نام