۳- آیات ۱۰ تا ۱۸

فَأَوْحیٰ إِلیٰ عَبْدِهِ مٰا أَوْحیٰ (۱۰) مٰا کَذَبَ اَلْفُؤٰادُ مٰا رَأیٰ (۱۱) أَ فَتُمٰارُونَهُ عَلیٰ مٰا یَریٰ (۱۲) وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْریٰ (۱۳) عِنْدَ سِدْرَةِ اَلْمُنْتَهیٰ (۱۴) عِنْدَهٰا جَنَّةُ اَلْمَأْویٰ (۱۵) إِذْ یَغْشَی اَلسِّدْرَةَ مٰا یَغْشیٰ (۱۶) مٰا زٰاغَ اَلْبَصَرُ وَ مٰا طَغیٰ (۱۷) لَقَدْ رَأیٰ مِنْ آیٰاتِ رَبِّهِ اَلْکُبْریٰ (۱۸)

پس وحی کرد به بنده‌اش آنچه وحی کرد (۱۰) تکذیب نکرد دل آنچه را می‌دید (۱۱) آیا پس مجادله می‌کند با او بر آنچه می‌دید (۱۲) و بتحقیق که دیدش بار دیگر (۱۳) نزد سدرة المنتهی (۱۴) که نزد آنست بهشت آرامگاه (۱۵) هنگامی که پوشیده سدره را آنچه پوشیده (۱۶)نگروید بجانبی چشم و تجاوز از حد ننمود (۱۷) بتحقیق که دید از آیتهای پروردگارش که بود بزرگ (۱۸)