گنج

۳- آیات ۱۴ تا ۱۶

۲۸ بیت

وَ مٰا تَفَرَّقُوا إِلاّٰ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَهُمُ اَلْعِلْمُ بَغْیاً بَیْنَهُمْ وَ لَوْ لاٰ کَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ إِلیٰ أَجَلٍ مُسَمًّی لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ وَ إِنَّ اَلَّذِینَ أُورِثُوا اَلْکِتٰابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِی شَکٍّ مِنْهُ مُرِیبٍ (۱۴) فَلِذٰلِکَ فَادْعُ وَ اِسْتَقِمْ کَمٰا أُمِرْتَ وَ لاٰ تَتَّبِعْ أَهْوٰاءَهُمْ وَ قُلْ آمَنْتُ بِمٰا أَنْزَلَ اَللّٰهُ مِنْ کِتٰابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَیْنَکُمُ اَللّٰهُ رَبُّنٰا وَ رَبُّکُمْ لَنٰا أَعْمٰالُنٰا وَ لَکُمْ أَعْمٰالُکُمْ لاٰ حُجَّةَ بَیْنَنٰا وَ بَیْنَکُمُ اَللّٰهُ یَجْمَعُ بَیْنَنٰا وَ إِلَیْهِ اَلْمَصِیرُ (۱۵) وَ اَلَّذِینَ یُحَاجُّونَ فِی اَللّٰهِ مِنْ بَعْدِ مٰا اُسْتُجِیبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ دٰاحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ عَلَیْهِمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذٰابٌ شَدِیدٌ (۱۶)

و متفرق نشدند مگر پس از آنچه آمد ایشان را دانش از راه ستمی که بود میانشان و اگر نبود کلمه که پیش رفته از پروردگارت تا مدتی نام برده شده هر آینه حکم کرده شده بود میانشان و بدرستی که آنان که بمیراث داده شدند کتاب را از بعد ایشان هر آینه در شکی‌اند از آن بگمان اندازنده (۱۴) پس برای آن پس بخوان و ثابت باش چنان که فرموده شد و پیروی مکن مرادهای ایشان را و بگوی گرویدم بآنچه فرو فرستاد خدا از کتاب و فرموده شدم که عدالت کنم میان شما خداست پروردگار ما و پروردگار شما مر ما راست کردار ما و مر شما راست کردارتان نیست خصومتی میان ما و میان شما خدا جمع می‌کند میان ما و بسوی او بازگشت (۱۵) و آنان که خصومت می‌کنند در خدا از بعد آنکه اجابت کرده شد مر او را حجت ایشان باطل است نزد پروردگارشان و بر ایشانست غضبی و مر ایشان‌راست عذابی سخت (۱۶)

می پراکنده نگشتند آن فرقجز ز بعد از علم کآمدشان ز حق
بر کتاب و بر رسل از عینشانوین بُد از جبر و ستم مابینشان
یعنی از دانستگی بر مرسلیناُمّتان را بود حقد و کبر و کین
همچنین دانسته گشتند از رسولمر جدا این مشرکان ناقبول
گر نبُد سبقت گرفته مر کلاماز خدا تا وقت آنکه برده نام
حکم کرده می شدی مابینشاناز عذابی سخت و بد بر عینشان
وآن کسان که داده گشتند از کتاباز پس بگذشتگان در انتساب
قصد از ایشانند ترسا و یهودیا که کفار قریش اندر نمود
کآمد این قرآن پس از چندین کتاببهر ایشان وز عطاء بگشود باب
پس در آن کردند شک با شدتیآن چنان شکی که بود از ریبتی
پس به این تقریب فَادعُ وَاستَقِمآنچه را باشی تو مأمور از مهم
باش ثابت یعنی اندر دعوتتهم به هر حکمی رسد هر نوبتت
هم مکن تو پیروی ز اهوائشانوآنچه خوانندت بر آن ز آرایشان
مشرکان گفتند بدهیمت یقینمال و دختر گر که برگردی ز دین
آمد آیت کاین مقالات است خامتو به دعوت باش یکدل بر انام
بگرویدستم بگو من بر صوابآنچه را حق کرده نازل از کتاب
همچنین مأمورم از ربّ الکرمبر سویّه بینتان باشم حکم
آن خدا کو خالق اشیاء همه استآفرینندة شما و ما همه است
هست ما را مر جزای کرده هاهم شما بینید از کرده جزا
می نماند از قوّت حق زآیتیخصمیی مابین ما یا حجتی
ظاهر است و غالب اعنی ذوالجلالدر سخن نبود خصومت را مجال
زین سپس دیگر کس ار کرد احتجاجآن نباشد جز عناد و جز لجاج
بین ما را جمع حق خواهد نمودسوی او برگشت خواهد بود زود
حجت اندر حق کسانی که کنندزو اجابت کرده زآن پس که شدند
در ازل کردند توحیدش قبولیا یهودان پیش از آن کآید رسول
بر وی از نعت و صفت مؤمن بُدندسر ز تمکینش چو آمد وازدند
حجت ایشان را مگر در نزد ربباطل است و هست بر ایشان غضب
هم عذابی باشد ایشان را شدیدشد به جنگ بدر آثارش پدید