گنج

۲- آیات ۱۱ تا ۱۳

۲۲ بیت

فٰاطِرُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْوٰاجاً وَ مِنَ اَلْأَنْعٰامِ أَزْوٰاجاً یَذْرَؤُکُمْ فِیهِ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ‌ءٌ وَ هُوَ اَلسَّمِیعُ اَلْبَصِیرُ (۱۱) لَهُ مَقٰالِیدُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ یَبْسُطُ اَلرِّزْقَ لِمَنْ یَشٰاءُ وَ یَقْدِرُ إِنَّهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیمٌ (۱۲) شَرَعَ لَکُمْ مِنَ اَلدِّینِ مٰا وَصّٰی بِهِ نُوحاً وَ اَلَّذِی أَوْحَیْنٰا إِلَیْکَ وَ مٰا وَصَّیْنٰا بِهِ إِبْرٰاهِیمَ وَ مُوسیٰ وَ عِیسیٰ أَنْ أَقِیمُوا اَلدِّینَ وَ لاٰ تَتَفَرَّقُوا فِیهِ کَبُرَ عَلَی اَلْمُشْرِکِینَ مٰا تَدْعُوهُمْ إِلَیْهِ اَللّٰهُ یَجْتَبِی إِلَیْهِ مَنْ یَشٰاءُ وَ یَهْدِی إِلَیْهِ مَنْ یُنِیبُ (۱۳)

پدید آورنده آسمانها و زمین گردانید برای شما از خودهاتان جفتها و از شتر و گاو و گوسفند جفتها بسیار می‌گرداند شما را در آن نیست مانند او چیزی و اوست شنوای بینا (۱۱) مر او راست کلیدهای آسمانها و زمین و گشاده می‌گرداند روزی را برای آنکه می‌خواهد و تنگ می‌گرداند بدرستی که او بهمه چیزی داناست (۱۲) آئین نهاد برای شما از دین آنچه وصیت کرد بآن نوح را و آنچه وحی کردیم بتو و آنچه بتو وصیت کردیم بآن ابراهیم و موسی و عیسی که بر پای دارید دین را و جدایی مکنید در آن گران آمد بر مشرکان آنچه می‌خوانید ایشان را به آن از توحید خدا می‌کشد بسوی آن آن را که می‌خواهد و هدایت می‌کند بسوی آن کسی را که بازگشت می‌نماید (۱۳)

او شکافندة سماوات است و ارضآفرید اعنی چنین با طول و عرض
آفرید از نفسهاتان زوجهاصنفها ز اَنعام هم بهر شما
اندر این تدبیرتان سازد فزونیعنی از ازواج کآید در نمون
نیست چیزی مثل او اندر وجودکآن بود باقی و بی آفت به بود
کافِ زاید، نفی را تأکید کردنی که مثلی دارد آن یکتای فرد
یا که امثالش بود اوصاف ذاتهم ندارد مثل و مانند آن صفات
او به ذات خود سمیع است و بصیرنی چو هر بینا و شنوا در نظیر
بشنود او صوت هر خواننده ایدر زمان واحد ار داننده ای
هم ببیند هر چه آن دارد وجودز آفتاب و ذره در غیب و شهود
ممکنی کی دارد این سمع و بصرگفت لا مثلهُ به تکرار نظر
این بدیهی بود در نزد خواصگفت تا باشد بیان را اختصاص
نیست ممکن همچو واجب در صفاتهم دو واجب نیست ممکن در ثبات
مر مقالید سماوات و زمینباشد او را از هر آن حیثی یقین
می گشاید رزق چون خواهد به کسهم نماید تنگ آن را باز پس
او به هر چیزی است دانا بی خلافداند استحقاق هر کس بی گزاف
کرد روشن بر شما دینی که نوحخود نمود آن را وصیّت بالوضوح
وحی کردیم آن وصیّت را صریحبر تو کابراهیم و موسی و مسیح
مر وصیّت کرده آن را آمدندمشترک در اصل آن هر سه بُدند
وآن بود توحید و تصدیق رسلهم به روز آخر ایمان در سبل
دین بپا دارید و نارید اندر آنهیچ تفریق این است از ایمان نشان
بس بود شاق و گران بر مشرکینآنچه خوانیشان بر آن یعنی که دین
هر که را خواهد کِشد حق سوی خودره نماید بر منیب اندر رشد