۱۱- آیات ۶۵ تا ۷۰

قُلْ إِنَّمٰا أَنَا مُنْذِرٌ وَ مٰا مِنْ إِلٰهٍ إِلاَّ اَللّٰهُ اَلْوٰاحِدُ اَلْقَهّٰارُ (۶۵) رَبُّ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ مٰا بَیْنَهُمَا اَلْعَزِیزُ اَلْغَفّٰارُ (۶۶) قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِیمٌ (۶۷) أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ (۶۸) مٰا کٰانَ لِی مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ اَلْأَعْلیٰ إِذْ یَخْتَصِمُونَ (۶۹) إِنْ یُوحیٰ إِلَیَّ إِلاّٰ أَنَّمٰا أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ (۷۰)

بگو جز این نیست که من بیم‌کننده‌ام و نیست هیچ الهی جز خدا که یگانه قهرکننده است (۶۵) پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دوتاست غالبی است که آمرزنده است (۶۶) بگو آن خبریست بزرگ (۶۷) که شما از آن رو گردانندگانید (۶۸) نبود مرا هیچ دانشی بجمع برتر هنگامی که گفتگو می‌کردند (۶۹) وحی کرده نمی‌شود بمن مگر آنکه البته منم بیم‌دهنده روشن (۷۰)