۴- آیات ۹ تا ۱۱

یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا اُذْکُرُوا نِعْمَةَ اَللّٰهِ عَلَیْکُمْ إِذْ جٰاءَتْکُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنٰا عَلَیْهِمْ رِیحاً وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْهٰا وَ کٰانَ اَللّٰهُ بِمٰا تَعْمَلُونَ بَصِیراً (۹) إِذْ جٰاؤُکُمْ مِنْ فَوْقِکُمْ وَ مِنْ أَسْفَلَ مِنْکُمْ وَ إِذْ زٰاغَتِ اَلْأَبْصٰارُ وَ بَلَغَتِ اَلْقُلُوبُ اَلْحَنٰاجِرَ وَ تَظُنُّونَ بِاللّٰهِ اَلظُّنُونَا (۱۰) هُنٰالِکَ اُبْتُلِیَ اَلْمُؤْمِنُونَ وَ زُلْزِلُوا زِلْزٰالاً شَدِیداً (۱۱)

ای آن کسانی که ایمان آوردید یاد کنید نعمت خدا را بر شما هنگامی که آمد شما را لشکرها پس فرستادیم بر ایشان باید و لشگرهایی که نمی‌دید آنها را و بود خدا بآنچه می‌کردند بینا (۹) هنگامی که آمدند شما را از بالای شما و از پائین‌تر از شما و هنگامی که حیران شد چشمها و رسید دلها بحنجرها و گمان می‌بردید بخدا گمانها (۱۰) آنجا امتحان کرده شدند مؤمنان و لرزانیده شدند لرزشی سخت (۱۱)

« در بیان کندن خندق به تعلیم حضرت سلمان و ذکر جنگ عمرو ابن عبدود (ع) با حضرت امیر المؤمنین و کشته شدن عمرو »

« در بیان ذکر حال نُعیم ابن مسعود و تدبیرکردن او در پریشانی لشکر قریش »

« آمدن باد سرد و گریختن ابوسفیان »