گنج

۱۴- آیات ۴۹ تا ۵۳

۱۴ بیت

قٰالُوا تَقٰاسَمُوا بِاللّٰهِ لَنُبَیِّتَنَّهُ وَ أَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِیِّهِ مٰا شَهِدْنٰا مَهْلِکَ أَهْلِهِ وَ إِنّٰا لَصٰادِقُونَ (۴۹) وَ مَکَرُوا مَکْراً وَ مَکَرْنٰا مَکْراً وَ هُمْ لاٰ یَشْعُرُونَ (۵۰) فَانْظُرْ کَیْفَ کٰانَ عٰاقِبَةُ مَکْرِهِمْ أَنّٰا دَمَّرْنٰاهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعِینَ (۵۱) فَتِلْکَ بُیُوتُهُمْ خٰاوِیَةً بِمٰا ظَلَمُوا إِنَّ فِی ذٰلِکَ لَآیَةً لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ (۵۲) وَ أَنْجَیْنَا اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ کٰانُوا یَتَّقُونَ (۵۳)

گفتند سوگند خوردیم با هم بخدا که هر آینه شبیخون می‌زنیم او را و اهلش را پس هر آینه می‌گوییم مر وارثش را که حاضر نبودیم در جای هلاک اهل او و بدرستی که مائیم هر آینه راست‌گویان (۴۹) و مکر کردند مکر کردنی و مکر کردیم و ایشان نمی‌دانستند (۵۰) پس بنگر چگونه بود انجام مکر ایشان که ما هلاک کردیم ایشان را و قومشان را همه (۵۱) پس اینست خانه‌هاشان فرو ریخته بسبب آنکه ستم کردند بدرستی که در آن هر آینه آیتی است از برای گروهی که می‌دانند (۵۲) رهانیدیم آنان را که ایمان آوردند و بودند پرهیز می‌کردند (۵۳)

نُه نفر گفتند با هم بس شدیدکه به حق سوگند می باید خورید
یا بگفتید این به حالی که قسمخورده بودند از تبه کاری به هم
که شبیخون آوریم اندر طلببر وی و بر اهل او در نیم شب
جمله را بکشیم و بر صاحب دمشاین چنین گوییم اندر ماتمش
ما نبودیم ایچ حاضر که قتیلگشت صالح هم نه بر خونش دخیل
راست گویانیم ما در گفتگوبی خبر بودیم و دور از قتل او
مکرشان این بود و هم کردیم مکرما و جای مکر آوردیم مکر
مکر ایشان فتنه را کنکاش بودمکر ما آن مکر را پاداش بود
می نبود آن بی شعوران را خبرتا چه آرد مکرشان آخر به سر
پس ببین چون بُد مآل مکرشانجمله را کردیم نابود از نشان
آن است پس افتاده خالی و خرابخانه هاشان ناید از بیتی جواب
زآنچه کردند از ستم باشد در اینآیتی بر اهل دانش بالیقین
هم رهاندیم آن کسان را که به اوبودشان ایمان ز پرهیزی نکو
جمله با صالح بُدند آن جمع یارمؤمنان بودند و هم پرهیزکار