إِنَّ اَلَّذِینَ کَفَرُوا وَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اَللّٰهِ وَ اَلْمَسْجِدِ اَلْحَرٰامِ اَلَّذِی جَعَلْنٰاهُ لِلنّٰاسِ سَوٰاءً اَلْعٰاکِفُ فِیهِ وَ اَلْبٰادِ وَ مَنْ یُرِدْ فِیهِ بِإِلْحٰادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذٰابٍ أَلِیمٍ (۲۵) وَ إِذْ بَوَّأْنٰا لِإِبْرٰاهِیمَ مَکٰانَ اَلْبَیْتِ أَنْ لاٰ تُشْرِکْ بِی شَیْئاً وَ طَهِّرْ بَیْتِیَ لِلطّٰائِفِینَ وَ اَلْقٰائِمِینَ وَ اَلرُّکَّعِ اَلسُّجُودِ (۲۶) وَ أَذِّنْ فِی اَلنّٰاسِ بِالْحَجِّ یَأْتُوکَ رِجٰالاً وَ عَلیٰ کُلِّ ضٰامِرٍ یَأْتِینَ مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمِیقٍ (۲۷) لِیَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ وَ یَذْکُرُوا اِسْمَ اَللّٰهِ فِی أَیّٰامٍ مَعْلُومٰاتٍ عَلیٰ مٰا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِیمَةِ اَلْأَنْعٰامِ فَکُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا اَلْبٰائِسَ اَلْفَقِیرَ (۲۸)
بدرستی که آنها که کافر شدند و باز میدارند از راه خدا و مسجد الحرام که گردانیدیم آن را برای مردمان که یکسان باشد مقیم در آن و دارد از خارج و کسی که اراده کند در آن بسبب عدول از حق بغیر حق در چشانیم او را از عذاب پر درد (۲۵) و هنگامی که تعیین کردیم برای ابراهیم جای آن خانه که شریک مگردان با من چیزی را و پاک گردان خانه مرا برای طوافکنندگان و ایستادگان و راکعان ساجدان (۲۶) و ندا در ده در مردمان بحج تا بیایند ترا پیادگان و بر هر شتری لاغر که آیند از هر راه دوری (۲۷) تا حاضر شوند منافعی که برای ایشانست و یاد کنند نام خدا را در روزهای معلوم بر آنچه روزی کرد ایشان را از زبان بسته شتر و گاو و گوسفند پس بخورید از آنها و بخورانید سختی کشیده درویش را (۲۸)
آن کسان که بر خدا کافر شدنداز ره حق مردمان را ره زدند
باز می دارندشان هم در کلاماز طواف مسجد و بیت الحرام
مسجدی کز بهر مردم ساختیمهست یکسان اندر آن باد و مقیم
یعنی از صحرانشینیان و اهل شهرجمله دارند از طواف کعبه بهر
ره ندادن حاج را در خانه هاهست خود مکروه اهل مکه را
بلکه باشد نزد عامه آن حرامکه شود کس مانع حاج از مقام
حکم فاروق معظم شد چنینآن خلیفۀ ثانی اندر ملک دین
که نبندند اهل مکه وقت حجبابهای خانه ها را بر نهج
تا در آنجا حاجیان منزل کنندنی ز کُره این، بل ز میل دل کنند
وآنکه خواهد گردد او از راه همدر زمین مکه ز الحاد و ستم
ما چشانیمش عذابی دردناکتا در آن ماند به خسران و هلاک
یاد کن کردیم تعیین چونکه مامر مکان بیت ابراهیم را
پس به او گفتیم کای کامل تمیزشرک بر ما می میاور هیچ چیز
پاک کن بیتم ز بهر طائفینهم ز بهر قائمینِ این زمین
وآن کسان که راکعند و ساجدنددر عبودیّت نشان واحدند
کن نداء مر مردمان را بهر حجکه پیاده یا سواره بی حرج
سوی تو آیند از نزدیک و دورطاعت حق را در این دارالحضور
مر سواره بر شترهای نزارکه به سوی مکه آیند از دیار
از ره دور و فراخ از هر طریقمی رسند از وجه مِن فَجٍّ عَمِیق
بر منافع تا مگر حاضر شوندتائب و مسعود و مستغفر شوند
نام حق وز بهر آن کآرند یادروزهای خاص معلوم آن عباد
کآن خو د از ذی الحجه عشر اول استطاعت اندر وی به تحقیق افضل است
ذکر حق در وقت نحر افزون کنندذبح آن بسته زبانان چون کنند
که مر ایشان راست روزی از خدایچارپایان زبان بسته به جای
کافران قربانی از نام بتانمی نمودند و نمی خوردند از آن
حق به هم زد آن رسوم باطلهکه مر ایشان را بر آن بُد مشغله
گفت زآنها هم خورید و هم دهیدبر هر آن محتاج کش محنت رسید