گنج

۵- آیات ۱۹ تا ۲۴

۱۸ بیت

هٰذٰانِ خَصْمٰانِ اِخْتَصَمُوا فِی رَبِّهِمْ فَالَّذِینَ کَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِیٰابٌ مِنْ نٰارٍ یُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ اَلْحَمِیمُ (۱۹) یُصْهَرُ بِهِ مٰا فِی بُطُونِهِمْ وَ اَلْجُلُودُ (۲۰) وَ لَهُمْ مَقٰامِعُ مِنْ حَدِیدٍ (۲۱) کُلَّمٰا أَرٰادُوا أَنْ یَخْرُجُوا مِنْهٰا مِنْ غَمٍّ أُعِیدُوا فِیهٰا وَ ذُوقُوا عَذٰابَ اَلْحَرِیقِ (۲۲) إِنَّ اَللّٰهَ یُدْخِلُ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ جَنّٰاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ یُحَلَّوْنَ فِیهٰا مِنْ أَسٰاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِبٰاسُهُمْ فِیهٰا حَرِیرٌ (۲۳) وَ هُدُوا إِلَی اَلطَّیِّبِ مِنَ اَلْقَوْلِ وَ هُدُوا إِلیٰ صِرٰاطِ اَلْحَمِیدِ (۲۴)

این دو خصم خصومت کردند در پروردگارشان پس آنان که کافر شدند بریده می‌شود برای ایشان جامها از آتش ریخته می‌شود از بالای سرهاشان آن آب گرم (۱۹) که گداخته شود بآن آنچه در شکمهای ایشانست و پوستهاشان (۲۰) و مر ایشان‌راست گرزها از آهن (۲۱) هرگاه اراده کنند که بیرون روند از آن از آزردگی باز گردانیده شوند در آن و بچشید عذاب آتش سوزان (۲۲) بدرستی که خدا در می‌آورد آنان را که گرویدند و کردند کارهای شایسته در بهشتهایی که می‌رود از زیر آنها نهرها زیور بر کنند در آن از زر و مروارید و پوشش ایشان در آن پرنیانست (۲۳) و هدایت کرده شدند بپاکیزه از گفتار و هدایت کرده شدند براه خدای سزاوار ستایش (۲۴)

این دو فرقه یکدگر را دشمنندکه جدل در کردگار خود کنند
در ره دین ز اختیار و اضطرارمی کنند ایشان به سختی کارزار
پس کسانی که به حق کافر شدندبهرشان ببریده گردد باز چند
جامه ای از آتش انگیختههم شود از فوق سرشان ریخته
آب گرمی که گدازد در نمونآنچه ایشان راست ز احشاء در بطون
پوستهاشان هم شود بگداختهظاهر و باطن ز آتش ساخته
گُرزها باشد بر ایشان از حدیدکه بر آنهاشان بکوبند از شدید
ز آتش ار خواهند تا بیرون روندبازگردانیده اندر وی شوند
وین بود از کثرت اندوه و غمگر گریزانند ز آتش دم به دم
این چنین گویندشان در سوز و تابکای اسیران هوی ذُوقُواْ عَذَاب
قسم دیگر کاهل ایمانند و دینکرده اند اعمال نیکو از یقین
حق درآردشان به جنّت در جزاجنّتی کز اوست جاری نهرها
مُتحلی در وی به زیورها شوندصاحب دستینه از زرها شوند
شرح آنها گفته ایم از پیشترچیست تا معنی ز مروارید و زر
جامه ایشان راست در جنّت حریرتا که باشند از لطافت بی نظیر
ره نموده هم شوند ایشان تمامسوی طیّب، نزد گفتار و کلام
همچنین سوی صراط بس حمیدره نموده می شوند اندر امید
قول طیّب هست حمد کردگارراه طیّب بر موحد وصل یار