گنج

۳۰- آیه ۶۲

۱۵ بیت

إِنَّ اَلَّذِینَ آمَنُوا وَ اَلَّذِینَ هٰادُوا وَ اَلنَّصٰاریٰ وَ اَلصّٰابِئِینَ مَنْ آمَنَ بِاللّٰهِ وَ اَلْیَوْمِ اَلْآخِرِ وَ عَمِلَ صٰالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لاٰ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لاٰ هُمْ یَحْزَنُونَ (۶۲)

بدرستی که آنان که ایمان آوردند و آنان که یهود شدند و ترسایان و ستاره‌پرستان هر که ایمان آورد بخدا و روز بازپسین و کردار شایسته، پس مر ایشان راست مزد ایشان نزد پروردگارشان و نیست ترسی بر ایشان و نه ایشان اندوهناک شوند (۶۲)

آن گروهی کاهل ایمانند و دیناز ره تقلید و ظاهر نه از یقین
یعنی آن ایمانشان بر ظاهر استباطن ایمان از ایشان ساتر است
آن یهود و آن نصاری هر که هستصائبین آن فرقۀ کوکب پرست
زین طوایف هر کسی بی معذرتآرد ایمان بر خدا و آخرت
هم کند کردار نیکو اختیارهست او را اجر نزد کردگار
فارغ است از خوف و حزن او در سکونگفت، لَا خَوفو لا هم یحزَنُون
این است ایمان حقیقی کاختصاصدارد آن بر اهل توحید و خواص
صورت ایمان بود قول و قبولمعنی ایمان حصول است و وصول
عامه زآن قانع به حرف و صورتندخاصگان راجع به جمع وحدتند
نیست آنجا احتمال حزن و خوفیا که در حولش مجال حزن و خوف
خوف باشد از عقوبت در فعالحزن از نقصان اوصاف و کمال
چون ز افعال و صفات او رسته شدبر حق از مادون حق پیوسته شد
از دویی رست و فنا ء فی الذات گشتشمس وحدت مطلق از ذرات گشت
ذات صمدانی است پاک از نقص و خوفکی به وصفش حزن گنجد یا که خوف
بیش از این اندر خور افهام نیستلقمۀ خاصان سزای عام نیست