۱۲۲- آیه ۲۵۰
وَ لَمّٰا بَرَزُوا لِجٰالُوتَ وَ جُنُودِهِ قٰالُوا رَبَّنٰا أَفْرِغْ عَلَیْنٰا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدٰامَنٰا وَ اُنْصُرْنٰا عَلَی اَلْقَوْمِ اَلْکٰافِرِینَ (۲۵۰)
و چون برابر شد مر جالوت را و لشگرهایش گفتند پروردگار ما فرو ریز بر ما شکیبایی را و ثابت بدار پاهای ما را و یاری ده ما را بر قوم کافران (۲۵۰)
پس چو بر جالوتیان ظاهر شدنددر تقابل ثابت و صابر شدند
نصرت از حق خواستند اندر غزابر سپاه کفر از بهر جزا
حق اجابت کرد استدعایشانصبر و نصرت داد بر اعدایشان
« در ثبات عزم »
آن اجابت بر ثبات عزم بودعزم ثابت منهزم کرد آن جنود
شد چو ثابت عزم و هم واحد مهمخصم بر ناچار گردد منهزم