گنج

۲- آیات ۷ تا ۱۴

۳۱ بیت

إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهٰا فَإِذٰا جٰاءَ وَعْدُ اَلْآخِرَةِ لِیَسُوؤُا وُجُوهَکُمْ وَ لِیَدْخُلُوا اَلْمَسْجِدَ کَمٰا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ لِیُتَبِّرُوا مٰا عَلَوْا تَتْبِیراً (۷) عَسیٰ رَبُّکُمْ أَنْ یَرْحَمَکُمْ وَ إِنْ عُدْتُمْ عُدْنٰا وَ جَعَلْنٰا جَهَنَّمَ لِلْکٰافِرِینَ حَصِیراً (۸) إِنَّ هٰذَا اَلْقُرْآنَ یَهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَ یُبَشِّرُ اَلْمُؤْمِنِینَ اَلَّذِینَ یَعْمَلُونَ اَلصّٰالِحٰاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً کَبِیراً (۹) وَ أَنَّ اَلَّذِینَ لاٰ یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ أَعْتَدْنٰا لَهُمْ عَذٰاباً أَلِیماً (۱۰) وَ یَدْعُ اَلْإِنْسٰانُ بِالشَّرِّ دُعٰاءَهُ بِالْخَیْرِ وَ کٰانَ اَلْإِنْسٰانُ عَجُولاً (۱۱) وَ جَعَلْنَا اَللَّیْلَ وَ اَلنَّهٰارَ آیَتَیْنِ فَمَحَوْنٰا آیَةَ اَللَّیْلِ وَ جَعَلْنٰا آیَةَ اَلنَّهٰارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّکُمْ وَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ اَلسِّنِینَ وَ اَلْحِسٰابَ وَ کُلَّ شَیْ‌ءٍ فَصَّلْنٰاهُ تَفْصِیلاً (۱۲) وَ کُلَّ إِنسٰانٍ أَلْزَمْنٰاهُ طٰائِرَهُ فِی عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ اَلْقِیٰامَةِ کِتٰاباً یَلْقٰاهُ مَنْشُوراً (۱۳) اِقْرَأْ کِتٰابَکَ کَفیٰ بِنَفْسِکَ اَلْیَوْمَ عَلَیْکَ حَسِیباً (۱۴)

اگر خوب کردید خوب کردید برای خودهاتان و اگر بد کردید پس مر خودهاتان راست پس چون بیامد وعده دیگر تا بد سازند رویهاتان را و تا داخل شوند در مسجد هم چنان که داخل شدند آن را اول بار و تا تباه گردانند آنچه را که غالب شدند تباه گردانیدنی (۷) شاید پروردگار شما که رحم کند شما را و اگر عود کنید خواهیم کرد و گردانیدیم دوزخ را از برای کافران جای حبس (۸) بدرستی که این قرآن هدایت می‌کند بآنچه درست‌تر است و بشارت می‌دهد آن مؤمنان را که می‌کنند کارهای شایسته اینکه مر ایشان‌راست مزدی بزرگ (۹) و اینکه بدرستی که آنان که ایمان نمی‌آورند بآخرت مهیا کرده‌ایم بر ایشان عذابی دردناک (۱۰) و درخواست می‌کند انسان شر را مثل درخواست کردنش خیر را و بود انسان شتاب‌کننده (۱۱) و گردانیدیم شب و روز را دو آیت پس محو کردیم آیت شب را و گردانیدیم آیت روز را نور دهنده چشم تا بجوئید فضلی را از پروردگارتان و تا بدانید شمار سالها و حساب را و هر چیز را تفصیل دادیم آن را تفصیل دادنی (۱۲) و هر انسانی ملازم گردانیدیم او را عملش در کردنش و بیرون آوردیم برای او روز قیامت نامه که خواهد دید آن را گشوده (۱۳) بخوان نامه‌ات را بس است نفس تو امروز بر تو حساب‌کننده (۱۴)

نیکویی گر می کنید آن نیکوییبر نفوس خود کنید از پیروی
ور کنید از بد وبالش بر شماستفعلها راجع به فاعل در جزاست
مرتضی(ع) فر مود من هر گز به کسنه بدی کردم نه نیکی یک نفس
پس بخواند این آیه در اثبات مردبا خود اعنی می کند خلق آنچه کرد
پس چو آید وعده دیگر به پیشمر شما را در عقوبت های بیش
فرقه ای دیگر ز روم اندر رسدروی هاتان تا نماید زشت و بد
سوی بیت المقدس آیند آن چنانکآمدند از پیش آن ایرانیان
تا هلاک و نیست سازند آنچه راکه بر او گردند غالب هر کجا
شاید آنگه بر شما پروردگاررحم فرماید ز فضل بی شمار
نوبت دیگر ار هم گردید بازباز هم کردیم ماتان ز اعتزاز
یعنی آید بر شما رنج دگرذلت و خواری ز سابق بیشتر
هم بگردانیم دوزخ را حصیرما ز بهر کافران اندر مصیر
هادی این قرآن بود بر راه راستیعنی اسلام اَقوَم آن از راه هاست
مژده بدهد مؤمنان را این نویبر هر آنچه می کنند از نیکویی
هستشان اجری بزرگ از کردگاردر قیامت بر جزای فعل و کار
وآن کسان کایمان به روز آخرتنیستشان هم بر عِقاب و مغفرت
کرده ایم آماده ما از قهرشانخود عذابی دردناک از بهرشان
آدمی خواند خدا را در غضببر شرور آنسان که در خیر از طلب
حق اجابت نکند آن را از ولاءور نه مستأصل شود او زآن دعاء
هست انسان بس عجول اندر امورمی شتابد در طلب هر سو چو مور
روز و شب را خود بگرداندیم مادو علامت بهر اظهار و نُما
آیتی را محو پس کردیم زودظلمت شب یعنی از خور در شهود
آیت دیگر نمودیم آشکارروز را یعنی عیان در روزگار
تا شما جویید اندر روشنیشدر معیشت فضلها از رب خویش
تا بدانید از شمار سالهاهم حساب کارها و آجالها
از هر آن چیزی که دارید احتیاجما بیان کردیم آن بی اعوجاج
لازم اندر گردن هر آدمیفعل او کردیم ما در محکمی
رزق او یا لازم است از ذوالمنشعهدة آن فعل یا در گردنش
آوریم او را برون در رستخیزصفحۀ یَلْقَیهُ مَنشُور از تمیز
نامۀ خود را بخوان از نیک و بدخود تویی بر کرده های خود سند
بر تو امروز است نفس تو حسیبهم تو را ز افعال خود باشد نصیب