بخش ۴۷۰ - النفس الرحمانی

۱۵ بیت

دگر نفسی است رحمانی زرحمانوجود منبسط یعنی بر اعیان

وجود منبسط کو عام باشدبر اعیانش بعین اتمام باشد

دگر هم از هیولا کوست حاملبصورتهای موجودات قابل

مرتب اولین بر ثانی آمدشبیه او را دم انسانی آمد

که آن باشد هوای صاف ساذجحروفش مختلف سازد بخارج

حکیم از وجه عقل و نور حکمتکند تعبیر از وی بر طبیعت

بالفاضی بود تشبیه اعیانکه واقع بر نفس باشد در انسان

دلیل الفاظ باشد بر معانیدلیل اعیان بموجد هم عیانی

همه اعیان موجودات شاهدبود اندر عیان از ذات موجود

هم از افعال واسماء و صفاتشکمالاتی که ثابت شد بذاتش

دگر هر یک ز موجودات اعیانشدند از لفظ کن موجود در آن

کلمه شد بیان اندر مقامشببین در شرح اگر خواهی تمامش

بیان از نفس رحمانی بد اینجاکه از وی ما سوی اللهند احیا

بهر جا رتبه‌ئی دارد مناسبهمان نفس است ثابت در مراتب

ز عرش و فرش و افلاک و عناصرازو دارند تأثیر و تأثر

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به بررسی وجود و ماهیت موجودات می‌پردازد و تاکید دارد که وجود منبسط، که به معنای وجودی فراگیر و عام است، بر اساس مراتب و کیفیت‌های مختلف اشیاء ایجاد شده است. در این بین، عواملی همچون عقل، نور حکمت، و صفات الهی نقش کلیدی دارند. نویسنده اشاره می‌کند که موجودات با صفات و افعال خود، و همچنین با الفاظ و معناهایی که دارند، به شناخت و معرفی خود می‌پردازند. در حقیقت، هر یک از موجودات، آینه‌ای برای کمالات الهی هستند و همگی تحت تأثیر نفس رحمانی قرار دارند که خود از آن به وجود آمده‌اند. در نهایت، بیان می‌شود که همه چیز از این نفس نشأت می‌گیرد و هر موجودی در مرتبه‌ای خاص و مناسب وجود دارد، با ارتباطاتی که میان عرش، فرش، افلاک و عناصر وجود دارد.