بخش ۴۵۱ - علامه ترک الغضب للمجاهد

۱۳ بیت

سر خشم و غصب ببریده کی شدبوقتی کت امید از خلق طی شد

چو خشمت از خلاف هر مراد استامید ارشد مرادت هم بیاد است

امیدار شد دگر چون و چرا نیستکجا باشد غضب چون مدعا نیست

زد ار است لگد ناری غضب هیچنداری چون امید از وی ادب هیچ

بشیئی تا هنوز امید و چشم استبجای رأس غضب باقی و خشم است

مشو ایمن که هست افسرده مارتبجنبش تیره سازد روزگارت

بدم از حلم گر جنبد فسونشبکش چون شد زبون در بحر خونش

ز جا مگذار تا جنبد دگر بارتوقع یعنی از مخلوق بردار

خلایق را بجا هل باش تنهاکه تنها را غضب نبود به تنها

میان خلق باش و منفرد باشچو گشتی منفرد با کیست پرخاش

اگر وقتی خورد پایت بسنگینداری از چه با آن سنگ جنگی

خلایق را مدان جز سنگ و چوبیکه تا آئی بخشم از زشت و خوبی

از آن صوفی بچیزی نیست خشمشکه ناید جز خدا چیزی بچشمش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت کنترل خشم و غضب اشاره دارد. شاعر به ما می‌آموزد که خشم از ضدیت و نارضایتی ناشی می‌شود و امید و آرامش باید جایگزین آن باشد. خشم، به مانند آتش، می‌تواند ویرانگر باشد و اگر کنترل نشود، مشکلاتی را به وجود می‌آورد. شاعر توصیه می‌کند که باید از توقعات از دیگران فاصله گرفت و به جای شرکت در خشم و دعوا، خود را از آن‌ها جدا کنیم. همچنین، درک این نکته که برای شخص منفرد، هیچ دلیلی برای خشم وجود ندارد، ضروری است. نهایتاً، شاعر با اشاره به اینکه باید تنها خدا را در نظر داشته باشیم، به ما یادآوری می‌کند که خشم نباید ما را غرق در زشتی‌ها کند.