بخش ۴۲۷ - المکانه
مکانت منزلی باشد بحاصلکه ارفع نزد حق است از منازل
بود مطلق مکان و مشهد صدقملیک مقتدر را مقعد صدق
کسی از صوفی در اینجا گر مکان یافتبه نتوان هیچ آثار و نشان یافت
بدنیا هر که امیدش بحق شدبدور از چشم انسش ما خلق شد
بهم پیچید طومار خلایقگسست از غیر حق بند علایق
مؤانس با ملیک مقتر شددوکون از چشم قلبش مستتر شد
دهد جا پس حقش درمقعد صدقرساند از رهش بر مقصد صدق
بپوشاند ز چشم ممکناتشچه او پوشید چشم از غیر ذاتش