بخش ۴۲۴ - المفیض
مفیض اسمی است ز اسماء پیمبرکه حق را در افاضت هست مظهر
فیوض اوست انوار هدایتبخلق از وی کند دایم سرایت
مفیض آن آفتاب بیافول استبباطن عقل و در ظاهر رسول است
همانعقلست کو چون یافت صورتنبی شد خلق را بهر هدایت
هر آنعقلی که دو راز اختلال استبعقل کلی او را اتصال است
کند تصدیق پیغمبر بتعجیلبعقلش نیست جایز ترک و تعطیل