بخش ۴۱۰ - المستریح
کسی او مستریح آمد بدلخواهکه از سر قدر گردید آگاه
حق او را مطلع سازد کماهیز قدر خلق و تقدیر الهی
ببیند آنچه مقدور است و واجبوقوعش وقت معلوم و مناسب
هر آنچیزی که ز اشیاء نیست مقدوروقوعش ممتنع باشد بدستور
کند پس مستریح این اختیارشبکلی از طلب وز انتظارش
نه بر مستقبلش امید و وحشتنه بر ما فات او را خوف و حسرت
نباشد اعتراضش بر فعالیکه واقع گردد از تأثیر و حالی
انس گوید پیمبر را بده سالنمودم خدمت اندر کل احوال
بکاری هیچوقت از فعل و ترکمنفرمود اعتراض او بیش یا کم
بدینسانست حال مرد عارفکه ز اسرار قدر گردید واقف
چنین شخصی بود پیوسته سالمنیابد از جهان غیر از ملایم