بخش ۳۵۶ - الکنود
کنود آن عبد نعمت ناشناس استکه اندر حق منعم ناسپاس است
کند ترک فرائض در شریعتدگر ترک فضائل در طریقت
اراده در حقیقت باشد آنشکه نبود در اراده حق نشانش
بخواهد یعنی آنچیزیکه جارینبود اندر اراده و حکم باری
بود با حق منازع در مشیتنداند اینچنین کس حق نعمت