بخش ۳۵۳ - الکلمه
کلمه هست بر چشم مشاهدکنایت در یقین از کل واحد
ز ماهیات و اعیان و حقیاقز موجودات خارج هم بلایق
دگر فیالجمله از هر ذی تعینکه او را هست در حدی تمکن
بود مخصوص معقولات لایقز ماهیات و اعیان وحقایق
معین بر کلمه معنویهو یا غیبیه گردانی رویه
دگر هم خارجیات شهودیکلمه شد اگر دانی وجودی
مجردها مفرقها کدام استکلمه تامه وین خود تمام است
کلمه پس سه قسم آمد بتحقیقبفهم هریک از حق جوی توفیق
یکی غیبه و هم معنویهوجودیه دوم اند رویه
دگر هم تامه در ثالث آمدجهان از این سه معنی حادث آمد