بخش ۲۹۹ - عبدالهادی

۱۴ بیت

بعبدالهادیت روشن صراط استاز و سلاک ره را انبساط است

در او دارد تجلی اسم هادیبخاصه اهل ره را زاوست شادی

خود او را در هدایت کرده مختصبهر جائیست ارشادش مشخص

هدایت در شریعت حفظ حد استطرق جز امر و نهیش جمله سد است

بود در فقر هادیرا هدایتبا خلاق و خلوص و حسن نیت

نشان این هدایت با خواص استکه هادی را برایشان اختصاص است

دگر ارشاد هادی در حقیقتبود تکمیل خلق از روی خلقت

باو دارند اشیاء اهتدائیکه دارد هر وجودی اقتضائی

نگردد ز اقتضای خویش گمراهز سیر خود نباشد گرچه آگاه

نداند دانه چون در گل فروشدکه او را این تنزل از چه رو شد

هم از آن بیخبر چون سرزداز خاککه گردد زان ترقی راس افلاک

نماید هادیش ره تا بمقصدنداند خود که چون یکدانه شد صد

بدینسان هر چه در کونست موجودرساند هادی از رهشان بمقصود

خود این باشد هدایت در حقایقنه ارشادی که در شرع است لایق

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به توضیح مفهوم هدایت و نقش آن در زندگی انسان‌ها می‌پردازد. اشاره می‌شود که هدایت واقعی از طریق نور الهی و آگاهی خاصی که به اهل مسیر داده می‌شود، نمایان می‌شود. هادی (راهنما) به معنای کسی است که در مسیر هدایت و ارشاد خاص قرار دارد و برای هر فردی بر اساس طبیعت او، راهی به مقصد نشان می‌دهد. همچنین، این هدایت به معنای حفظ حدود شریعت است و تنها راهی برای رسیدن به مقصد است که از طریق آگاهی و نیت خالص حاصل می‌شود. در نهایت، هدایت در حقایق به معنای درک عمیق‌تری از وجود و هدف خلقت است و نه تنها پیروی از روش‌های شرعی.