بخش ۲۹۵ - عبدالمغنی
تو عبدالمغنی آن را دان بمعنیکه بر انجاح حاجاتست مغنی
ز بعد از آنکه آن سلطان ذاتشغنی کرد از تمام ممکناتش
نمودش بهر انجاح مطالببموجودات مغنی ذات واجب
غنای حق ازو چون ظل ممدودرسد بیفاصله بر کل موجود
به نسبت باز اشیاء را بمعنیبهم فرمود حق محتاج و مغنی
غنی باشد ز جوی و شط اگریمبود محتاج آب آسمان هم
بدانی تا تو حق ذوالمنن راغنای او و فقر خویشتن را