بخش ۲۶۰ - عبدالمتین
کسی عبدالمتین اندر شکوه استکه صلب و محکم اندر دین چون کوه است
تاثر را در او ره نیست اصلاکه از چیزی تواند گشت اغوا
ز راه قوت نفس دلیرشنیندازد صدای ببر و شیرش
بجنبند ار جهان بر دفعش اصلاخیالش را نجنبانند از جا
نسازد نرم او را هیچ سنگینلغزد از حق اندر صلح و جنگی
در او راه تاثر جمله سد استبهر امری ز هر چیزی اشد است
در او شیئی ندارد هیچ تأثیرز موجودی نیابد هیچ تغییر
قوی یعنی بهر شیئی مؤثرمتین نبود بر او شیئی مغیر
قوی غالب بمعنی بر بد و خوبمتین یعنی بچیزی نیست مغلوب
کسی کو مظهر اسم قوی شدز استیلا بر اشیاء مستوی شد
هم آنکو مظهر اسم متین استنه مستولی بر او شیئی یقین است
قویرا با متین فرق اینچنین بودتو دریاب از متانت کاین متین بود