بخش ۲۴۷ - عبدالجلیل
نمایم واقف از عبدالجلیلتکه هست او در جلالتها دلیلت
حق او را ساخت مرآت کمالشکه باشد مظهر وصف جلالش
جلال حق چو او در ما سوا دیدوجود خود ز اجلالش فنا دید
نذلل پیش هر شیئی بحق کردجلال حق نشان درما خلق کرد
چو موجود حقیقی ذوالجلال استز بهر غیر او هستی محال است
از آن صوفی نبیند ما سوائیسوای اوست معدم اربجایی
هر آن ز اشیاء جلال کبریا دیدشهنشه را مساوی با گدا دید
چو در این هر دو اجلالش عیانستز دو لاشیئی باقی مستعانست
تجلی کرد چون اسم جلیلشهر آن شیئی است از هیبت ذلیلش