بخش ۲۴۵ - عبدالمقیت
دگر عبدالمقیت او گاه و بیگاهبود از حال هر محتاج آگاه
بداند قدر و وقت و احتیاجشرساند هر چه شاید با مزاجش
موفق بهر انجاح مطالبز حق باشد باوقات مناسب
رساند بیزیادت بی ز نقصانبوفق علم خود خیر فراوان
نه از وقتش کند تأخیر یکدمنه از هنگامش اندازد مقدم
بود او واسطه بر قوت و قوتهر آنکس را قدر ضعف و شدت