بخش ۲۳۸ - عبدالحلیم
بود عبدالحلیم آنکس که تعجیلندارد در جنایتها ز تکمیل
نماید در عقوبتها تعللکند آزار خلقان را تحمل
گرش بندند بر زنجیر و اغلالنیاید در خروش از جور جهال
زمین را حلم او باشد نگهدارخود آید کی بجوش از فعل اشرار
رسد معنای دیگر در خیالمبر ادراکی دقیق است این مقالم
چو بردارم بتحقیقی بنانیبخاطر ندهدم معنی امانی
کسی عبدالحلیم اندر شعار استکه بر هر ناملایم بردبار است
نه تنها حملش از خلقان بخویش استبکل ماسوی او حلم کیش است
ز حلم او زمین بگرفت آرامنزد دم هر چه کوبیدنش اندام
ز حملش فلکها را بی ز اهمالبود در بحرها خود حمل اثقال
ز حملش کوهها را بهر معدنبکوبی هر چه بر زحمت دهد تن
ز حلم اوست کاهن چون خورد تابدر آتشدان بسندان آورد تاب
ز حلم اوست کاین ارض مطبقفرو در خود نرفت از فعل ناحق
هر آنکس حلم حقرا مظهر است اوزمین و آسمان را لنگر است او