بخش ۱۶۱ - علامات الشیخ الکامل

۱۷ بیت

بود بهر چنین شیخی علاماتکه بشناسند او را در مقامات

نخست آگه ز علم شرع باشددگر عامل به اصل و فرع باشد

اسیر حلق و بند دلق نبودکلامش جز بخیر خلق نبود

ز بی برگیش غم در سینه نایدز طعن خلق اندر کینه ناید

نرنجد از جفا و جور مردمنگردد تنگدل از طور مردم

ز میل خود بکس دشمن نگرددبه تقدیرات حق ضامن نگردد:

که حسن دین و دنیای تو با منمنم بر دفع مکروه تو ضامن

خود این از جهل و بعلمی بکار استفضولی در قضای کردگار است

فضولی اندر سرائی ره نداردچنین شیخی دل آگه ندارد

ز اشیاء جهان چیزی بخیرهنسازد بهر خود هرگز ذخیره

بهر چیزی که باشد بیش یا کمبخود سلاک را دارد مقدم

بود از مدح و ذم خلق آزادنه غمگین از رهی نه از علتی شاد

بداند واردات عالم از حقبشیئی نیست غافل یکدم از حق

نیاید بر ستوه از نا روائینیارد چین بر ابرویش بلائی

نیابد راه بر نفسش تزلزلفزاید در شداید بر توکل

مقام آمد ترا گویم بیانیکه باشد در مقاماتت نشانی

شوی واقف ز احوال مشایخکه چون کوهند در آلام راسخ

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن در مورد ویژگی‌های یک شیخ حقیقی صحبت می‌کند. ویژگی‌های این شیخ شامل دانش عمیق از علم شرع، عمل به اصول دین، آزاد بودن از بندگی و زحمت‌های دنیوی، و داشتن نیت خیر برای خلق است. شیخ نباید متاثر از قضاوت‌های مردم باشد و از جفا و بی‌رحمی‌های آنان رنجیده خاطر نشود. او باید به تقدیرات الهی باور داشته باشد و در برابر مشکلات استقامت کند. همچنین، درک عمیق از حق و وابستگی به آن از دیگر ویژگی‌های اوست. به طور کلی، این شیخ باید نمونه‌ای از صبر، توکل و آگاهی نسبت به حقایق عالم باشد.