بخش ۱۵۰ - باب الشین الشاهد

۶ بیت

ز شاهد گر بپرسی بس صریح استحضورت گر محیط آید صحیح است

با ینمعنی که دل را در احاطتفرو گیرد بتأثیر بساطت

گهی باشد که از علم لدنیستکه محتاج محلی یا مکان نیست

بود هم کز تجلی یا شهود استبقلب از وجد و حالی در نمود است

غرض شیئی که حاضر در دل آیدز تأثیر شهود ار کامل آید

بود آنشاهد از بهر مشاهدباقسامی که گفتم با شواهد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم حضور و مشاهده اشاره می‌کند. او تاکید می‌کند که اگر از شاهد بپرسیم، حقیقت به وضوح مشخص است. حضور در دلِ انسان می‌تواند به شکل‌های مختلفی باشد، از جمله با علم خداوندی که نیازی به مکان ندارد یا به وسیله تجلی و شهود. شاعر می‌گوید که آنچه در دل حاضر می‌شود، ناشی از تأثیر شهود است و این فرآیند به اشکال مختلفی از شهود دلالت می‌کند. در نهایت، او به چند نوع از موارد مشهود اشاره می‌کند که به واقعیات و بروز احساسات در قلب مرتبط است.