بخش ۱۳۸ - سرالتجلی

۷ بیت

یکی از بهرت تسکین و تسلیترا سازم بیان سر تجلی

چو خورشید وجودت بی‌ز فی شدشهود کل شیئی در کل شیی شد

خود این در کشف قلبی آن تجلی استکه جمعیت احد را بین اسمی است

تو را اول تجلی شد چو مکشوفباسماء جمله هر اسمیست موصوف

چو باشد اتحاد جمله بر ذاتشد آن ذات‌الاحد جامع در اسمات

تمیزش بر تعینهاست میدانکه ظاهر شد بصورتها در اکوان

پس اریابی در اسماء سر ویراز کل شی‌ء بینی کل شیی را

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به توصیف تجلیات الهی و ارتباط آن با موجودات می‌پردازد. شاعر بر آن است که وجود انسان، مانند خورشید، به تجلیات الهی پایان‌ناپذیر دست یافته است. این تجلیات در قالب اسم‌ها و صفات الهی ظاهر می‌شوند و تجلیات متعدد در اساس یک وحدت نهفته‌اند. در این حال، هر موجود به نوعی بازتابی از این تجلیات در جهان است. به عبارت دیگر، همه چیز در این جهان به یک ذات واحد مرتبط است و شناخت اسم‌ها و صفات الهی، درک عمیق‌تری از معانی و موجودات را به ما ارائه می‌دهد.