بند ۱۱۱

۸ بیت

چون تن به خاک مقتلش از پشت زین رسیدوجه خدا ز روی رضا بر زمین رسید

غلطید از اسب راکع و حمد خدای گفتدر سجده اوفتاد و به خاکش جبین رسید

روح الامین ز اشک به فرقش فشاند آبفریادش از عطش چو به عرش برین رسید

از امت اجر زحمت یاسین اگر نبوداین ظلم ها چرا به امام مبین رسید

شد با اجل دچار چو در دست بوالحنوقتیری سه شعبه به دل از شست کین رسید

از چوب و سنگ و اسلحه ی دیگرش مپرسز آن زخم ها که بر بدن نازنین رسید

بی خود یهود و گبر و نصاری گریستندزین مایه وهن ها که به ارباب دین رسید

ننهاد هرکه بر دل و جان داغ ماتمتجاوید بی نصیب شد از شادی غمت