شمارهٔ ۷
ای تازه جوان جان جهانم علی اکبرجانم علی اکبر
ای جان جهان تازه جوانم علی اکبرجانم علی اکبر
بگذاشتیم درکف اشرار و گذشتیای مرغ بهشتی
دردا که خطا بود گمانم علی اکبرجانم علی اکبر
باز آی و مرا از قفس غم بگسل دامزان بیش که ناکام
پرواز کند مرغ روانم علی اکبرجانم علی اکبر
خون بدنت جای کفن در تن صد چاکای بر سر من خاک
بعد از تو اگر زنده بمانم علی اکبرجانم علی اکبر
با آنکه روان کرده ام ای کشته ی عطشانیک دجله به دامان
لب تر نشدت ز آب روانم علی اکبرجانم علی اکبر
ای سرو روان خیز و به چشمم قدمی تازکت بار دگر باز
در دامن این چشمه نشانم علی اکبرجانم علی اکبر
یا رب چه شود مهر دل افروز تو روشنسازد نظر من
بنما رخ و از غم برهانم علی اکبرجانم علی اکبر
تدبیر علاج دل غم پرور ما کناین درد دوا کن
تا باز به لب نامده جانم علی اکبرجانم علی اکبر
باکم ز گنه چیست بدین نوحه سراییتا همچو صفایی
در ماتم تو مرثیه رانم علی اکبرجانم علی اکبر